De vuile was buiten hangen??

Graag zou ik iets met jullie willen delen. Maar of ik dit wil, aan de ene kant wel, aan de andere kant niet. Wat is het sterkste? Moet ik mijn eigen hachje schoon houden? Of kom ik toch op voor het belang van mijn medemens?
Maar welke was hang ik dan buiten? Vraag jij je af. Het gaat hier in eerste instantie niet over mijn was. Deze was, houden wij nog zo lang mogelijk binnen ons huis. Maar indirect heeft het er wel mee te maken. De vuile was buiten hangen, wat ik namelijk van sommige mensen heel knap vindt is, het zo praten over hun ‘moeilijkheden’ dat andere mensen hen ook al gelijk willen helpen. Hoe zij dat doen, ik weet het niet. Graag zou ik dit ook willen leren maar nee, ik leer voor budgetcoach. Een opleiding waar ik hoop ook weer andere mensen mee te kunnen gaan helpen. Maar wel met een diploma in mijn hand.

Hoe werkt dit dan?

Maar over welke was heb ik het dan wel? Zoals jullie misschien al lang weten of juist niet, mijn werk is om jonge vluchtelingen en jonge asielzoekers te begeleiden. Nu hoor ik mensen roepen, dat doet de vluchtelingenwerk toch ook? Ja, dat is waar. Maar als begeleidster van, moet je net iets verder gaan dan de oppervlakte. Aan de hand van een voorbeeld, waar iedereen mee te maken heeft of heeft gehad is school zal ik het proberen uit te leggen.
In school heb je allemaal personeel. Maar de ene docent is de andere docent niet. De ene docent gaat voor de leerling door het vuur terwijl de andere docent ‘alleen’ maar les geeft.
Als een docent ‘alleen’ maar les komt geven op school hierbij merkt een leerling al snel, hier hoef ik niet naar toe te gaan met mijn problemen wat deze docent luistert toch niet. Helaas komen wij dit ook tegen bij de jongeren die wij begeleiden. Er zijn mensen erg waar, die luisteren maar er zijn ook mensen die denken, zo het is 17:00 uur ik kan weer weg. En aan het eind van de maand staat mijn bankrekening weer vol.
Maar of de jongeren daar mee geholpen zijn, als men denkt, ik ga om 17:00 uur naar huis, ik weet het wel. Mijn antwoord is nee. De jongeren zoals iedereen weet leven in de middag en in de avond. Dat is een reden waarom zij niet naar de vluchtelingenwerk gaan. De andere reden, ik moet een afspraak maken maar is deze persoon wel te vertrouwen? En moet ik binnen 30 minuten alles vertellen wat ik lastig vindt? En begrijpen zij mij wel?
Wat ik geleerd heb in de praktijk, dus op school maar ook in de opleiding voor LifeCoach, dat jij als professional eerst onder een paraplu van vertrouwen moet komen voordat men jouw als beroepskracht gaat vertellen wat er aan de hand is. Dit betekend dat je net een stap harder moet lopen om het vertrouwen van een jongere te winnen.

Hoe bouw je een band op?

Nederlandse jongeren spreken de zelfde taal, hebben de zelfde cultuur en hoeven zich niet te bewijzen. Maar gevluchte jongeren uit oorlogsgebieden of zelfs Marokkaanse-,Turkse jongeren en andere culturen hebben het idee, en het is ook vaak zo, dat zij zich moeten bewijzen. Behalve dat hebben deze jongeren een heel ander ritme, vooral als zij overdag toch niets te doen hebben. Daarnaast hebben zij een grote, gevaarlijke tocht moeten maken om hier te komen. Of zij zijn hier geboren en hun ouders komen uit een ander land dan staan zij als jongeren tussen twee culturen in.
Wat verwachten wij dan als hulpverleners dat de jongeren een afspraak maken met vluchtelingenwerk of met de gemeente als zij ergens mee zitten? Helaas zo werkt het niet. Op school zag ik de leerling elke dag en kon ik aan het gezicht of zijn houding zien van de leerling dat hij ergens mee zat. Uit zichzelf kwam hij niet naar mij toe maar ik moest dat zeggen. Ik zie aan jouw gezicht….. ik zie aan jouw houding dat….. en dan kwamen de verhalen.

Never nooit

En nu verwachten wij van de jongeren dat zij de vuile was ‘spontaan’ aan ons komen vertellen? Never nooit. Daar moet JIJ aan werken. Aan de vertrouwensband met de jongeren. Dat is jouw taak als beroepskracht. Niets minder en niets meer. Gelukkig hebben wij dat al van nature in ons zitten. Het zoeken naar de band, het kijken naar de persoon zelf. Pas dan kan je iemand helpen. Dit leer je niet op school, dit heb je of dit heb je niet. Gelukkig ben ik gezegend met dit talent.

Over jongemedelanders

Wij zijn Erna en Joanne en wij begeleiden vanaf februari 2015 jonge vluchtelingen / asielzoekers die in Nederland zijn gekomen. Wij helpen ze met vragen over vele dingen, bijvoorbeeld over: "Krijg ik huurtoeslag en hoe moet ik dat nakijken? Waarom duurt het lang voordat ik iets te horen krijg? Waar moet ik zijn als ik opzoek ben naar een sportschool?". Door deze jongeren te helpen worden ze zelfstandiger, weten wat meer hoe het in Nederland moet en waar ze moeten beginnen.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s