Wij zijn geen helden maar kunnen alleen maar LIEFDE geven,

OssamaTwee jaar later en je woont nu in een land waar jij jouw toekomst wilt opbouwen. Jij hebt een huis en een verblijfsvergunning van 5 jaar. Intussen leer jij heel snel de taal om zo min mogelijk op te vallen als je boodschappen doet of als je iets moet vragen. Maar de rugzak, jouw rugzak zit nog vol van geluid en van angst.

Hier heeft een jongeman uit Syrië, die nu in Duitsland woont een voorstelling over gemaakt. Hij werkt samen met een groep jonge acteurs om dit te vertellen in een voorstelling. Wij waren hier voor uitgenodigd en zijn naar Duitsland gegaan. De voorstelling is in het Duits maar als je goed luistert versta je alles.

Jij hebt wat ik niet heb…..….
Het verhaal begint in het land van herkomst. Alles is gewoon, iedereen gaat met iedereen om. Er is geen verschil tussen religie of bij welke groep je hoort. Maar dan? Dan komt de jaloezie. Jaloezie is een emotie die ook in het leven van jou en van mij veel kapot kan maken. Zo ook op grote schaal. Een land heeft iets wat een ander land graag wil bijvoorbeeld olie maar het kan ook opium of een andere grondstof zijn.

De olie in een land is bijna op en de regering moet wel zorgen voor de mensen die daar wonen. Daarvoor zijn zij in het parlement gestemd door de bevolking. Wij, mensen verwachten dat zij hun best doen. Maar wat als de olie nu niet in hun eigen land meer voorradig is? Waar moeten wij het dan vandaan halen? Hier wordt over nagedacht en er zijn ‘onderzoekers’ die dit heel goed weten.

In het groot,
In een land hier ver vandaan zit nog genoeg olie in de grond. Waarom halen wij het niet bij hen vandaan? Gewoon onderhandelen en geld geven en wij hebben hun olie. Maar het andere land wil dit niet. Wat heb jij ons te bieden? Alleen maar geld? Dat is niet wat wij willen. Wij hebben ook onze bevolking waar wij voor moeten zorgen. “Maar ik wil…” zegt het grote land. “Nee” zegt het land van de olie NEE!

Om deze strijd, het welles, nietes spelletje gaat het gesprek. Een gesprek wat langzamerhand uitgroeit tot een gevecht. En omdat er steeds meer mensen er bij betrokken worden komt er een oorlog. Zo is menigeen oorlog ontstaan. Met bommen en geweren wordt men ‘gedwongen’ om  de olie te verkopen. Jij hebt iets wat ik niet heb en ik wil dit ook.

De bevolking zit daar tussen in. De gewone man, met een gezin zit hier tussen in. Zij werken om voor het gezin te zorgen maar worden langzamerhand uit hun land verdreven omdat het er niet meer veilig is. Met een rugzak vol ellende vlucht men weg naar het onbekende land. Daar aangekomen moet je jezelf melden bij een gemeente. Hoe heet jij? Wordt er gevraagd. Waar ik persoonlijk niet over nagedacht had wordt de vraag gewoon in de taal van ‘ons’ gevraagd. Maar men spreekt alleen de moedertaal of een beetje Engels. Daar sta je dan gevlucht, je weet niet wat de ander vraagt en je hoofd zit nog in het land van herkomst.

Wat wil men bereiken met de voorstelling?
Wat de regisseur heel goed had verwerkt in de voorstelling waren al deze onderdelen. Laten zien waarom men gevlucht is en wat je tegen komt als je in een land komt men hoopt dat het veilig is. Om dit door te vertellen is moed voor nodig. Moed voor de jonge acteurs om op het podium te staan. Om hun verhaal te vertellen en te hopen dat hun eigen rugzak op deze manier stukje bij beetje leger wordt. En dat de ander, het publiek bewust wordt dat iedereen gelijk is waar je ook vandaan komt.
Het slot van de voorstelling is, dat wij als mens allemaal het zelfde zijn. Dat wij eigenlijk maar een ding willen en dat is samenleven. Welke religie of uit welke bevolkingsgroep jij ook komt, er is maar één ding wat belangrijk is,

SAMENLEVEN

Over jongemedelanders

Wij zijn Erna en Joanne en wij begeleiden vanaf februari 2015 jonge vluchtelingen / asielzoekers / statushouders en ongedocumenteerden die in Nederland zijn gekomen. Wij helpen ze met vragen over vele dingen, bijvoorbeeld over: "Krijg ik huurtoeslag en hoe moet ik dat nakijken? Waarom duurt het lang voordat ik iets te horen krijg? Waar moet ik zijn als ik opzoek ben naar een sportschool?". Door deze jongeren te helpen worden ze zelfstandiger, weten wat meer hoe het in Nederland moet en waar ze moeten beginnen.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.