Vertrouwen,

Gisteravond hadden wij een telefoongesprek met een jongedame over de nieuwe medelanders.
De vraag van ons was: hoe komt het dat jonge mensen eerst zeggen, ja, ik doe mee en als de tijd daar is dat zij dan afhaken? Nadat wij een aantal voorbeelden hadden gegeven waarbij dit gebeurd is zei zij: Ja maar, hun rugzak zit zo vol en zij zijn soms zo bang dat als de tijd daar is, zij het gewoon niet meer durven.

Het verschil?

Eerder heb ik mij al verdiept in dit onderwerp. Niet alleen bij de groep die hier de laatste jaren binnen zijn gekomen. Maar ook de groepen die in de jaren ’70 hier zijn gekomen. Er is maar één groot verschil van aanpak hoe de Nederlandse regering het nu doet ten opzichte van de jaren ’70. En dat is dat men nu allemaal een inburgeringscursus moet gaan doen. Men moet nu allemaal Nederlands leren en leren waarom de vlag rood, wit en blauw is. Maar de normen hoe men hier met elkaar om gaat staan niet op papier en worden dus niet geleerd.

Tussen de groepen van toen en nu zit er geen verschil. Natuurlijk heeft ieder land zijn eigen cultuur en zijn eigen regels maar in het Midden Oosten gaat men net als in Europa het zelfde met elkaar om. De oorlog en de corruptie spelen een grote rol en dat bepaalt het leven van de mensen in het land van herkomst. Terwijl in de jaren ’70 de armoede een grote rol speelde waardoor de mensen hier kwamen voor een beter leven.

Net als toen moeten ook nu de mensen uit het Midden Oosten vertrouwen krijgen in de mensen in Nederland. Dit gaat niet van zelf maar dit gebeurt ook niet als jij als Nederlander blijft roepen: hun rugzak is zo vol wij moeten maar rustig met hun aandoen. Dit is een eigenschap van veel mensen die hier wonen.

Een voorbeeld vanuit school, pappen en nathouden. Hier bedoel ik mee: als docent spreek jij een datum af wanneer er een werkstuk moet worden ingeleverd. Op de dag zelf zijn er altijd 3 studenten die deze datum serieus genomen hebben en het werkstuk inleverden. De andere studenten hebben allemaal een “smoes” om dit niet te doen. De docent zegt oké, jullie krijgen 1 week uitstel. Zonder dat er consequenties aan zitten. Terwijl de positieve studenten geen extra punt kregen uit waardering.

Iedereen is gebaad bij positieve aandacht. Maar dit moet dan wel gedaan worden. Zo ook als jij een rugzak vol hebt met ellende. Natuurlijk is dit heel vervelend maar als een student alleen maar hoort oké, jij mag nog 1 week jouw best doen om het af te krijgen, dan stimuleer jij hem niet met positieve aandacht maar geef jij hem juist het idee dat zijn rugzak belangrijker is en blijft dan wat hij moet doen in school.

Mag jij dan geen aandacht geven aan de rugzak?

Ja, dat mag wel. Maar de vraag is, wat wil jij er aan veranderen nu? Ik weet dat ik heel veel mensen tegen de schenen schop maar het echt zo. Het verleden is geweest, op dit moment kan jij er niets meer aan veranderen. Het enige, en dat is wel van belang, hoe ga ik met mijn verleden om? Kan ik er over praten zonder dat ik er emotioneel van wordt of doet het nog te veel pijn? Het is van belang dat iemand die met een volle rugzak zit dit een plek gaat geven.

Zodat hij of zij weer verder kan met zijn leven. Blijft de rugzak vol dan gebeurd er helemaal niets. Letterlijk en figuurlijk zal de ander stil staan. Wordt de rugzak figuurlijk uit gepakt dan ziet men langzaam achter de wolken de zon weer schijnen. Ook voor de toekomst is dit voor de persoon beter.

Wat als iemand gezien wordt zoals hij werkelijk is?

Als iemand gezien wordt zoals hij is en niet in de watten wordt gelegd zal hij er zeker voor gaan.
Hoe dat zo? Omdat niemand buiten de boot wil vallen omdat iedereen positieve aandacht wil.
Positieve aandacht is de manier om mensen bij de les te houden. Aandacht geven voor dat gene waar hij op dat moment is. Stel iemand gaat naar de sportschool dan heeft men ook alleen maar aandacht voor de sport en niet voor zijn verleden. Dit werkt ook zo op school. Alleen aandacht geven voor de les en het andere laten rusten.

Het is beter om in het NU te leven. Het verleden kan men niet veranderen, alleen een plek geven hoe het was. De toekomst heeft men nog geen invloed op omdat het nog niet bestaat. Leren met het verleden omgaan is soms lastig maar het kan echt. Want jij bent diegene die jouw gedachten kan besturen. Richt jij elke keer de aandacht op het verleden? Dan wordt dit groter. Richt jij de aandacht op de toekomst? Dan ga jij ervaren dat er een plek wordt gemaakt voor het verleden maar dat de toekomst er anders door gaat uitzien. Heb daar vertrouwen in!!
©Jonge Medelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.