Jouw leven is net als een tafel,

Hoezo lijkt mijn leven op een tafel? Leg mij dit eens uit, dit snap ik echt niet. Een tafel, staat als het goed is stabiel. Is dit niet het geval dan gaat iemand aan de poten zagen tot dat de tafel stabiel staat. Maar zaagt iemand teveel aan de ene poot dan moeten de andere poten ook bij gezaagd worden anders wiebelt de tafel. Ja, dat is logisch. Maar nog steeds snap ik de vergelijking niet met mijn leven.

Jouw leven is als het blad van de tafel. De poten zijn de “problemen” die jij in jouw leven aantrekt. Hierop rust het tafelblad. De poten zie jij niet altijd maar ze zijn er wel. Zolang jij er geen last van hebt is jouw leven stabiel. Maar gaat iemand aan een van de poten zagen dan wordt jouw leven al een beetje wankel. Jij kunt dit nog verbloemen door er geen aandacht aan te geven. Stel dat iemand anders er wel even de aandacht op richt dan wordt het zichtbaar en begin jij onbewust te wankelen.

Tafelpoot en pijn,

Als het om iets kleins gaat bijvoorbeeld de ander vraagt aan jou, hoe komt het dat jij niet bent aangenomen? Dan kan het zo maar zijn dat er op dat moment gevoelsmatig aan jouw tafelpoot wordt gezaagd. Au, dat deed zeer. Jij solliciteert op een functie waarvan jij weet ik heb alles in huis wat zij vragen, maar waarom word ik niet aangenomen? Op dat moment reageer jij naar de ander toe met, ach de ander was misschien beter of ik woonde te ver weg. Onbewust schuif jij het van je af om de pijn maar niet te voelen.

Toch is die ene poot even uit balans gehaald en hoe ga jij daar nu mee om? Dit is maar één poot. Maar zoals jij en ik weten, zien wij vaak meer beren op onze weg dan dat wij zelf in de gaten hebben.
Waarom is bij de ander het gras altijd groener dan bij mij? Waarom heeft de ander wel gelijk een baan, een vriend, een goed leven, contact met de familie, een huis, de goede opleiding, enzovoort. Allemaal poten onder het tafelblad waar jij jouw onbewust druk om maakt.

De vraag die ik mijzelf maar ook aan anderen stel is: leef jij het leven van de ander? Wat maakt dat het leven van de ander mooier lijkt dan dat van jou? Wat zou jij dan anders willen? Vaak komen dan de antwoorden vanzelf. Ik wil ook een betaalde baan, ik wil ook een eigen huis, ik wil ook gezien worden door één speciaal persoon, enzovoort. Dan is de volgende vraag, hoe ga jij er voor zorgen dat jij dit dan ook voor elkaar krijgt? Dat is dan de vraag. De comfort zone waar jij nu in zit is eigenlijk ook wel lekker warm. Ik weet wat ik heb en als ik anders ga denken en anders ga doen dan weet ik niet wat er gaat gebeuren.

Hoe komt het dan dat jij denkt dat bij de buren het gras groener lijkt dan bij jou zelf? Als jij er toch niets voor over hebt om jouw leven te veranderen. Au, weer pijn. Weer die ene tafelpoot die ik niet zo graag zie. Ik wil er bij horen, ik wil graag het zelfde zijn als al de andere mensen. Maar sta jij in de schoenen van de ander? Nee, ik loop in mijn eigen schoenen. Hoezo, wil jij dan dat jou leven het zelfde is als de ander? Waar zit dan echt jouw pijn? Aan welke tafelpoot mag ik het minst zagen?

Is de pijn van jou het zelfde als die van mij?

Dit is voor iedereen verschillend. Iedereen heeft zijn eigen pijnpunt waar de ander beslist niet aan mag komen. Toch is het belangrijk om jou tafelblad in evenwicht te houden. Dit is mogelijk. Hoe? Door te kijken naar jou leven wat jij nu op dit moment leid en jezelf af te vragen, ben ik NU gelukkig met mijzelf? Is het antwoord, NEE kijk dan hoe dit komt en ga daar mee aan de slag. Met of zonder hulp maar het is jou “probleem” dus jij moet het oplossen.

Toch is het makkelijker om dan te zeggen, ja maar die ander, die ander zorgt ervoor dat ik dit probleem heb. De vraag is: is dit zo of houd de ander jou een spiegel voor en zie jij dat jij daarom een “probleem” hebt? Dan is dit als nog jouw probleem. Omdat de ander er niets mee kan jij bent diegene die het op moet lossen. Het mooiste hier van is dan ook dat als jij het zelf hebt opgelost jij er onbewust ook heel trots op bent dat jij dit zelf gedaan hebt.

Ben ik wel gelukkig met mijn leven NU en kan iemand anders mij moeilijk uit mijn evenwicht halen dan ben ik heel blij voor jou. Dit betekend dat iemand tegen jou aan mag schoppen maar dat jij moeilijk uit het veld te slaan bent. Dat als jij iets tegen komt wat lastig is jij er geen probleem van maakt. Dat jij diegene zelf bent die er voor zorgt dat jouw tafelblad in evenwicht blijft. Maar ook dat jij naar jou zelf kan kijken als er iets gebeurd en daar niet de ander de schuld van geeft maar kijkt hoe kan ik hier mee omgaan en wat kan ik hier van leren?

Is dit mogelijk?
• Met vallen en opstaan, kan jij dit leren.
• Durf te vragen om feedback aan een ander die jij vertrouwd.
• Zie feedback als een cadeautje. Jij bent zelf diegene die beslist wat doe ik hiermee?
• De mensen die op jouw pad komen zijn er niet voor niets, zij zijn er om jou iets te leren.
• Het is aan jou wat jij hiermee doet.

©Jonge Medelanders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.