Jongeren tussen de 17 en de 25 jaar,

3 op de 10 jongeren voelen zich depressief. Dat zijn harde cijfers en cijfers die er niet om liegen. Maar de vraag is, wat doen wij en wat kunnen wij hier mee? Waar komt de depressiviteit vandaan? Hoe komt het dat vooral jongeren zo depressief zijn? In de leeftijd van 17 tot 25 jaar zijn de hersenen nog steeds aan het ontwikkelen. Voor al de frontale hersenkwab waarin de invloeden van buitenaf worden beoordeeld zijn nog in ontwikkeling.

Tijd van beslissingen nemen

Dit is wel de periode waarin veel beslissingen moeten worden genomen. Kijk maar naar de school. Welke opleiding moet ik kiezen? Ga ik met mijn vrienden mee of kies ik voor mijzelf? Wil ik wel op mijn niveau naar de school of moet ik een niveau lager of hoger? Blijf ik in de buurt wonen of wil ik op kamers? Ga ik stage lopen in Nederland of in het buitenland? Vragen, vragen en nog eens vragen. Waar jij als jongere zelf een antwoord moet gaan vinden.

Ouders wil jij er wel bij betrekken maar wat weten zij nu van school af? Het internet staat vol met opleidingen. De ene nog mooier beschreven dan de ander. Op de vorige school heb jij advies gehad van een decaan. Maar kent hij jou wel echt? Weet jij nu al wat jij echt wil? Jouw ouders wil jij ook niet vragen.

En dit gaat alleen nog maar over school. Dan hebben wij het internet nog. De sociaal media. Er zijn verschillende sites waar jij op kan zitten zonder dat het jouw geld kost. Maar is dit allemaal nuttig? Moeten wij elkaar allemaal in de gaten houden? Als jouw ouders op facebook zitten dan gebruik jij facebook niet meer. Want jij wilt niet de hele tijd in de gaten gehouden worden. Jij wilt wel kunnen zeggen wat jij zelf denkt.

Naast de informatie die jij kunt vinden op het internet zijn er ook veel sites en spelletjes waar jij aan verslaafd kunt raken. Waardoor jij het contact met de buitenwereld persoonlijk verliest. Natuurlijk heb jij contact maar via het internet is het anders en praat jij anders dan als jij de persoon tegen komt in de stad. Als wij eerlijk zijn naar ons zelf toe hoeveel uren besteden wij dan aan de telefoon, laptop en het internet? Als ik kijk naar mijzelf en ik werk vanuit huis dan zit ik per dag ruim 6 uur achter de pc. En dat is heel veel.

Om dit allemaal te bekostigen hebben de meeste jongeren een bijbaan. Een bijbaan in een winkel in een restaurant of brengen de kranten rond. Maar om mee te doen met de andere jongeren is men dit haast verplicht. Naast een nieuwe telefoon, uitgaan en de nieuwste kleding moet er ook nog schoolgeld betaald worden.

Druk is hoog voor de jongeren.

Een jongere heeft op dit moment heel veel te kiezen. De opleiding wordt steeds mooier beschreven. Terwijl de inhoud bijna het zelfde is. De scholen die met een open dag het mooiste van het mooiste laten zien maar of dit werkelijk zo is? Alles bij elkaar maakt dat jongeren een overvolle agenda hebben. En dat er heel veel te kiezen valt niet alleen van school maar ook van kleding en in de supermarkt.

Dan is er als laatst nog de vrienden groep. In de vriendengroep stelt men elkaar ook onbewust hoge eisen. Het kan gaan over het uitproberen van alcohol of drugs. Maar ook hoeveel vriendinnetjes/ vriendjes, heb jij al gehad? Doe jij wel aan sport en hoe ziet dan jouw lichaam eruit? Waar werk jij en wat verdien jij? Heb jij al een woonruimte of hebben jullie al een woning gekocht en hoe ziet dat eruit? Eisen, eisen en nog eens eisen. Die wij elkaar in deze maatschappij opleggen.

Als jij hier niet aan mee wil of kan doen val jij erbuiten. Jij kunt dan misschien niet depressief worden van de eisen die gesteld worden maar wel van het “alleen” voelen. Er zijn steeds mee jongeren die zich afzetten tegen de consumptie maatschappij. Jongeren die bewust omgaan met hun leven. Die niet aan het plaatje voldoen. Maar daardoor buiten de boot vallen.

Kijk naar de individu,

Het allermooiste is dat jongeren zich zelf mogen zijn. Dat er niemand is die zegt als jij hier niet aan voldoet dan mag jij niet meer meedoen. Maar wat gebeurd er met deze jongeren? Zij worden apart behandeld. Men weet vanuit het boekje niet meer hoe er met hun moet worden omgegaan en men zet hen maar apart. Weg uit het sociale leven, terwijl men een onderdeel is van het leven. Maar vanuit het boekje, dat in de jaren ’80 is geschreven, staat dit gedrag niet in.

Nee, dit gedrag staat er niet in. Omdat de wereld en alles wat hier gebeurd in een rap tempo veranderd. En de boekjes lopen wat dat betreft achter de feiten aan. Het enige wat echt helpt is persoonlijke begeleiding. Kijken wie is de persoon en wat maakt het dat deze persoon zich zo gedraagt? Als men iemand echt observeert en echt kijkt naar wat deze persoon nodig heeft komt men tot de conclusie dat niet hij maar de professional de aanpak moet veranderen. Het is niet voor niets dat gedrag alleen kan worden veranderd, als de emoties van dit gedrag veranderd worden!
Gebeurt dit niet dan blijft het ongewenste gedrag, volgens de professional bestaan.

©Jonge Medelanders

Over jongemedelanders

Wij zijn Erna en Joanne en wij begeleiden vanaf februari 2015 jonge vluchtelingen / asielzoekers / statushouders en ongedocumenteerden die in Nederland zijn gekomen. Wij helpen ze met vragen over vele dingen, bijvoorbeeld over: "Krijg ik huurtoeslag en hoe moet ik dat nakijken? Waarom duurt het lang voordat ik iets te horen krijg? Waar moet ik zijn als ik opzoek ben naar een sportschool?". Door deze jongeren te helpen worden ze zelfstandiger, weten wat meer hoe het in Nederland moet en waar ze moeten beginnen.
Dit bericht werd geplaatst in Informatie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.