Wie ben jij?

Wat is jouw handelsmerk?

Als ik de vraag stel aan iemand die ik voor de eerste keer ontmoet, wie ben jij? Zeg deze persoon waarschijnlijk het volgende, mijn opleiding is……, ik werk bij dit bedrijf…..ik woon in…… en ik ben .. jaar. Wat weet ik nu al van de ander? Ja, welke opleiding hij heeft gehad met hopelijk een diploma. Ik weet nu waar hij dagelijks werkt en ik weet nu in welke plaats hij woont en hoe oud hij is. Maar is dit, wie hij is? Weet ik nu wie hij werkelijk is? Dat is de vraag.

De eerste keer als ik de ander ontmoet is dit ook voldoende. Wil ik de ander echt leren kennen dan wil ik ook graag weten hoe hij denkt. Welke interesse de ander heeft en wat zijn hobby’s zijn. Afhankelijk hier van leer ik de ander echt kennen. Behalve wat de ander verteld vind ik de ogen heel belangrijk. Aan de ogen kan ik zien of de ander wat hij ook zegt, overeen komt met dat wat hij voelt. Een voorbeeld: ik vraag de ander, hoe is het met jou? Als dan de ander zegt, het gaat goed maar zijn ogen staan dof en leeg. Dan vraag ik mij af, hoezo zeg jij dat het goed gaat terwijl jou ogen iets anders vertellen.

Vandaar dat ik er voor kies om zoveel mogelijk persoonlijk contact te willen hebben. Via de mail of via de WhatsApp of andere sociaal media kan de ander vertellen dat hij dat hij veel vrienden heeft en dat het heel goed gaat. Er zijn programma’s waarmee je een foto kan bewerken en er vriendelijker uit komt te zien. Eruit zien zegt nog niets over de binnenkant. De ogen zijn namelijk de spiegel van de ziel. Dit betekent, als jij je niet gelukkig voelt dan staan je ogen dof. Voel jij jezelf echt gelukkig dan stralen jouw ogen. Mooier kan het niet. Vandaar dat ik graag persoonlijk contact met iemand wil.

Bijvoorbeeld net was hier een jongeman,

Hij heeft moeite met de Nederlandse taal. Hij wilde graag van provider veranderen. Dit hadden wij in december al voor hem geregeld. Nu is het januari en de Expedia box is nog steeds niet geleverd. Heel vervelend vooral als iemand internet nodig heeft om te communiceren met de familie. Nadat hij 2 mailtjes had laten zien, ben ik maar gaan bellen. Dit was het antwoord van de provider, wij hebben meneer 6 keer gebeld maar hij beantwoorde zijn telefoon niet.

Klopt. Meneer spreekt Nederlands maar twijfelt bij het spreken. Oké, en nu? Er was een communicatie fout. Via google maps kon men zijn huis nog niet zien en het adres nog niet vinden.

Dus werd er getwijfeld aan het juiste adres. Als het internet opnieuw moet worden aangevraagd kon het wel een paar maanden duren voordat de jongeman internet kreeg. Meestal, als er een vraag is van iemand anders, zet ik de telefoon op luidspreker. Zodat de persoon in kwestie mee kan luisteren. Ook nu en ik zag aan het gezicht van de jongeman dat hij de helft begreep. Vooral de helft waarin gezegd werd dat het misschien nog lang zou duren voordat hij internet had.

Aan zijn houding en aan zijn gezicht kon ik zien dat hij niet blij was. Er ging van alles in hem om. Hoe kan dit nu? Hoe moet ik nu communiceren met mijn familie? Zijn ogen stonden echt triest. Misschien was er ook wel schaamte, schaamte, ik begrijp het niet. De taal is ook zo moeilijk. Het enige wat ik op dat moment voor hem kon doen is bellen en vragen hoe nu verder? In de hoop dat het heel snel opgelost kan worden. Nadat dit redelijk was opgelost kon ik hem even onze wifi aanbieden zodat hij even kon internetten.

Na een kop koffie en YouTube filmpjes over zijn land was hij al een stukje opgeknapt. Dit heeft dus helemaal niets te maken met waar je woont, waar je werkt of welke opleiding je hebt gehad. Dit gaat om persoonlijk contact. Dit gaat om iemand echt zien. Niet alleen de vraag oplossen, maar vooral kijken. Kijken hoe reageert de ander en wat zeggen zijn ogen in dit verhaal.

Dan is de vraag: wie ben ik?

Als ik een CV moet schrijven voor een sollicitatie brief dan is dit wat er in staat, Ik ben praktisch ingesteld, ik ga uit van het positieve van de mens ook wil ik graag weten wat er in een mens omgaat en zie mijzelf als een doorzetter. Hierbij kan ik goed de rust bewaren en de veiligheid bieden. Waardoor de ander zich gezien en gewaardeerd voelt. Daar onder staan de diploma’s en de certificaten die ik behaald heb. De persoon die ik ben en daar kan ik meer mee bereiken dan alleen met de papiertjes die ik heb bemachtigd. Natuurlijk zijn beiden van belang. Het één kan niet zonder het ander. Maar bij mij gaat het om ECHT contact.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.