“Heb u naasten lief”

Wat zeg jij zelf??

Een tekst wat je nu veel zult tegen komen op het internet, zo ook hier bij ons. Ik ga jou een verhaal vertellen van een meisje, we noemen haar, Julia. Julia verteld over haar tijd toen zij op de middelbare school zat. Op de zaterdag had een baantje bij de post. Zo was Julia elke zaterdag buiten en kon zij toch iets bijverdienen. Elke week had Julia de zelfde wijk waar zij de post ging brengen. Maar dit keer was het een nieuwe wijk. Naast dat Julia de brieven in de brievenbus stopte, zag zij ineens een meisje lopen. Natuurlijk lopen er meer mensen maar zij viel mij op. Vertelde
Julia, ik was helemaal ontdaan, ik wist ineens niet meer wat ik wou, was ik nou verliefd op haar of wat was dit voor een idee?

Julia heeft het toen tegen niemand verteld, alleen tegen haar moeder. Het meisje durfde ik niet aan te spreken en nu ik ben haar ook helemaal vergeten, want ik zou echt niet meer weten hoe ze eruit ziet. Maar sinds die dag was ik enorm in de war, was ik nou verliefd op een meisje of was dit een eenmalig iets? Nu, bijna 10 jaar later, ben ik er nog steeds af en toe mee bezig. Was dit een bevlieging? Was dit iets wat even kwam en nu weer weg is of is dit wat blijft?

Ik weet wel dat er mensen zijn waaraan ik dit heb verteld, maar ik weet dus niet hoe ik mijzelf kan noemen. Ik wil ook eerlijk gezegd dat het niet benoemd wordt. Want ik ben gewoon mijzelf en ik heb mijn naasten lief. Maar ik kom er wel voor uit dat het mij niets uit maakt of je nou een meisje of een jongen bent of iets er tussen in of helemaal geen label wilt hebben.

Wat moet ik doen, Erna

Eerlijk gezegd weet ik niet of ik dit moet vertellen. Omdat ik weet dat ik mensen zal pijn doe, ik begin gewoon te huilen (krijg tranen in mijn ogen) als ik dit nu aan jou vertel. Omdat ik niet uit “de kast” kom, omdat ik het ook allemaal niet weet. Maar ik weet wel dat als ik nu het verdrag zie wat eigenlijk TEGEN homo’s en lesbo’s of transgenders of alles wat er mee te maken heeft, dat het daar tegen is, dan word ik boos. Wie zijn wij of wie ben jij om dit te veroordelen? Heb je naasten lief, zo staat het in de Bijbel dus daar moet je het mee doen. Dus ik vind ook echt NIET dat iemand dat iemand zich hier mee moet bemoeien. Want het is niet jouw leven maar die van een ander. En wie zijn wij om voor God of Allah te spelen deze tijd? Wat moet ik doen, Erna?

Dit zorgt niet voor vrede en ook zeker niet voor veiligheid of WAARDERING van de mens. Daar gaat het bij mij om, waardeer en accepteer de ander en bemoei je niet met zaken die je niets aan gaan. Een ander heeft zijn eigen rugzak en tas en die tas hoef jij niet over te nemen of een beslissing over te nemen. Ten slotte, zegt Julia moet ik mij zelf verantwoorden straks. Niemand sterft gelijk met mij om de verantwoording van mij over te nemen. Dus wat ik doe en waar ik op val is mijn pakkie aan en van niemand anders.

Wat zullen anderen wel niet zeggen?

Het gesprek gaat nog even verder. Wat heb jij na die tijd gedaan met jouw gevoel? Niets, zegt Julia. Want ik weet nog steeds niet hoe ik hier mee om moet gaan. Wat nu als mijn directe omgeving mij ook niet accepteert? Want wij hebben het nu wel over dit verdrag wat getekend is maar hoeveel mensen zijn er wel niet die het zelfde denken? Praat ik met jongeren dan zeggen zij eigenlijk het zelfde. Julia, hoe kan dat? Als jij een vrouw hebt dan kunnen jullie toch geen kinderen krijgen? Maar ik kan toch een kind adopteren? Dat kan maar 2 vrouwen, dat is toch niet goed?

Ook nu nog, zonder dit verdrag zijn er vooroordelen. Als het niet ter sprake komt zegt men, het mag van mij. Maar o jee als ik, Julia een vrouw mee neem naar huis. Dan komt het in eens dichtbij. Zo blijf ik zelf in een cirkel rond dolen en ik wil er graag uit. Julia, wat wil jij zelf? En hoe denk jij er zelf over? Als jij er zelf voor 100% achter staat en jij vindt een vrouw leuk wat maakt de hele omgeving jou dan uit? Jij zegt zelf, de mensen moeten dit waarderen.

Maar de vraag is aller eerst, waardeer jij het zelf? Met wie jij ook ooit een relatie krijgt, alles begint eerst met zelf acceptatie. En de rest, dat is niet jouw verantwoording, gelukkig maar. Ik hoop Julia dat nu jij je hart gelucht hebt dat jij er voor jezelf achter komt met wie jij jouw leven wil gaan delen. Blijf dicht bij jezelf. Laat de mensen kletsen want ook al doe jij aan al hun verwachtingen, de ander zal er nooit helemaal tevreden mee zijn. Julia, Jij bent iemand die er gewoon mag zijn. Dank je wel, Erna voor dit gesprek. IK zal mijn best doen om mijzelf te zijn en te blijven.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.