Leven in 2 werelden,

Nederland

In 1988 ben ik van de ene kant van Nederland naar de andere kant van Nederland. Dit deed ik omdat mijn toekomstige man daar woonde en daar werk had. Zoals ik vroeger dacht, huisje, boompje en beestje. Gelukkig had ik daar al voor een paar uurtjes werk gevonden. Dus ik kon gelijk nieuwe mensen leer kennen. Natuurlijk kende mijn man daar ook veel mensen maar of dat ook gelijk mijn vrienden werden dat is altijd afwachten. In het begin vond ik het heel lastig om zo ver van mijn eigen vrienden af te wonen. Vandaar dat wij ook geregeld op en neer reden naar mijn ouderlijk huis. Gewoon om even het idee te hebben, ik kan even weer hier zijn en ik zie alle bekende mensen even.

Na een tijdje verwaterd dit en gingen we steeds minder naar mijn ouderlijk huis. In mijn nieuwe leven ontmoette ik andere mensen waar ik mijn tijd mee doorbracht. Om 2 verschillende werelden van vriendschappen te onderhouden was een beetje teveel van het goede. En daarom besloten wij om maar minder terug te gaan naar de oude en om in de nieuwe omgeving vrienden en kennissen op te bouwen. Ik ben verhuisd binnen Nederland en dan zou je zeggen dat moet geen enkel probleem zijn. Je kent de taal, je kent het geld en je kent de regels. Maar toch, ook binnen Nederland is er veel verschil. Neem alleen m aar de mentaliteit. In Twente kwam iemand via de achterdeur zonder te kloppen of af te spreken binnen. In Zeeland moet je eerst een afspraak maken en kom je netjes via de voordeur binnen. Voor een kopje koffie en 1 koekje en dan ging je na een uur weer weg. Kwam je onverwacht dan kwam je niet verder dan de voordeur. Dit was anders dan dat ik gewend was.

2 Werelden

Daarna zijn wij weer verhuisd. Nu naar het midden van het land. Weer een andere mentaliteit. Misschien heeft dit ook te maken met de tijd waarin wij nu leven. Iedereen is druk, iedereen werkt en iedereen heeft een volle agenda. Ook hier verkopen men brood en de eerste levensbehoefte. Daar naast zijn wij niet de enige die verhuist zijn van dorp naar stad naar een dorp. Jonge mensen die wij nu kennen zijn ook verhuisd maar dan van een ander land naar Nederland. De cultuur schok en de mentaliteit is totaal anders dan wat zij gewend zijn in hun eigen land. Het begint al met de taal, dan heb je de winkels met andere producten en het geld. Maar het meest verwarrende is de ik en de wij cultuur.

Hier in Europa zijn wij vooral gericht op het IK. Als ik het maar goed heb, als ik maar voor mijzelf kan zorgen. Misschien nog net voor mijn gezin maar de buren? Wie wonen daar eigenlijk? Familie, ja daar ga ik eens in de maand na toe of ik bel 1 keer per maand. Terwijl waar de meeste “vreemdelingen” vandaan komen zij zijn gericht op het WIJ. De eerste basisbehoefte is gelijk. Maar daarna de goede naam, de tweede, derde en de vierde behoeften zijn anders. De tweede is het behagen van de groep. De groepsdruk, wat zegt de ander uit mijn gemeenschap is veel groter dan hier in Europa. De derde: de naam van de familie moet in ere worden gehouden. Doe jij iets wat echt niet kan dan wordt jij buiten gesloten. Jij hoort er niet meer bij. En de vierde, de eer. Jij hebt voor jezelf de eer hoog te houden. De omgeving moet zien dat jij het allemaal goed kan.

Met dit verschil in mijn achterhoofd lopen wij in Europa, in Nederland achter de feiten aan. Wij zeggen dat zij moeten in burgeren. Wij verplichten hen om de taal te leren en de waarden en normen te respecteren. Maar sommige waarden en normen staan haaks tegen over elkaar. Vooral jongeren die of hier alleen of met hun familie hier zijn hebben hier moeite mee. Pubers zetten zich allemaal af tegen volwassenen. Maar als dit nog extra moeilijk wordt omdat het een totaal ander land is dan is dit voor het hele gezin, voor het individu een groot probleem. Totaal afgesloten van hun eigen land mogen zij hier een nieuw bestaan op bouwen. Heb jij nog familie in jouw thuisland en zijn zij blijven leven net zoals jij daar leefde dan is het heel moeilijk uit te leggen dat het hier totaal anders is.

Jij leeft in 2 werelden.

Jij wilt de regels van jouw familie hanteren maar hier wordt jij door elkaar geschud en moet jij totaal anders leven. Jij moet voor jezelf opkomen. Jij moet alles alleen doen. Er zijn geen volwassenen die jouw rekeningen betalen en jouw boodschappen doen. Nee, jij moet alles als jij iets alleen doen. Terwijl jij aan de andere kant alle vrijheid van de wereld hebt. Jij mag als jij 18 bent alcohol drinken. Jij kunt naar de koffieshop om wiet te halen. Hier zal niemand er iets van zeggen. Behalve als jij iets doet wat niet mag dan komt er iemand bij met een opgestoken vingertje en zegt, hé knaap dit mag niet. Niemand zal jou daar verder op aankijken.

Terug gaan naar de andere wereld van waar jij vandaan kwam, is niet mogelijk. Jij zult als een landverrader worden gezien. Als jij ooit bij je familie terug komt zal jij je schuilt, moeten houden voor de overheid. Twee werelden, twee totaal verschillende culturen.

Hoe gaan wij ooit met elkaar samenleven?

Als wij blijven denken, zoals wij altijd denken?

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.