Wie ben jij?

Je glimlach is je logo, je persoonlijkheid je visitekaartje, hoe je anderen het gevoel geeft dat ze een ervaring met je hebben, is je handelsmerk.

Wie ben jij? Als ik deze vraag stel aan iemand die ik voor de eerste keer ontmoet, zeg deze persoon waarschijnlijk het volgende, mijn opleiding is……, ik werk bij dit bedrijf…..ik woon in…… en ik ben .. jaar. Wat weet ik nu al van de ander? Ja, welke opleiding hij heeft gehad met hopelijk een diploma. Ik weet nu waar hij dagelijks is, omdat hij daar werkt. Ook weet ik nu in welke plaats hij woont en hoe oud hij is. Het enige wat ik nu weet is welke rollen hij speelt overdag en in welke plaats hij woont. Maar wie hij eigenlijk is, dat is de vraag.

De eerste keer als ik de ander ontmoet is dit ook voldoende. Wil ik de ander echt leren kennen dan wil ik ook graag weten hoe hij denkt. Welke interesse de ander heeft en wat zijn hobby’s zijn. Afhankelijk hier van leer ik de ander echt kennen. Behalve wat de ander verteld vind ik de ogen heel belangrijk. Aan de ogen kan ik zien of de ander wat hij ook zegt overeen komt met dat wat hij voelt. Een voorbeeld: ik vraag de ander hoe is het met jou? Als dan de ander zegt, het gaat goed maar zijn ogen staan dof en leeg, dan vraag ik mij af, hoezo zeg jij dat het goed gaat terwijl jou ogen iets anders vertellen.

Vandaar dat ik er voor kies om zoveel mogelijk persoonlijk contact te willen hebben. Via de mail of via de WhatsApp of andere sociaal media kan de ander vertellen dat hij dat hij veel vrienden heeft en dat het heel goed gaat. Er zijn programma’s waarmee je een foto kan bewerken en er vriendelijker uit komt te zien. Eruit zien zegt nog niets over de binnenkant. De ogen zijn namelijk de spiegel van de ziel. Dit betekent, als jij je niet gelukkig voelt dan staan je ogen dof. Voel jij jezelf echt gelukkig dan stralen jouw ogen. Mooier kan het niet. Vandaar dat ik graag persoonlijk contact met iemand wil.

Ogen zijn de spiegel van de ziel.

Bijvoorbeeld net was hier een jongeman. Hij heeft moeite met de Nederlandse taal. Hij wilde graag van provider veranderen. Dit hadden wij in al eens eerder voor hem geregeld. Helaas liep dit mis en hij wil opnieuw proberen een provider te vinden die bij hem past. Heel vervelend vooral als iemand internet nodig heeft om te communiceren met de familie. Het internet bedrijf kreeg ik snel aan de telefoon. Nadat ik het verhaal had gedaan en meneer toestemming had gegeven om zijn gegevens door te geven, kon het internet worden aangevraagd.

Helaas staat voor de aanvraag nog 4 tot 6 weken. Eerst 2 weken om zelf na te denken en dan de andere weken om het internet aan te sluiten. Niet gewoon een knopje omzetten en het is klaar, nee, gewoon wachten. Aan zijn houding en aan zijn gezicht kon ik zien dat hij niet blij was. Er ging van alles in hem om. Hoe kan dit nu? Hoe moet ik nu communiceren met mijn familie? Zijn ogen stonden echt triest.

Misschien was er ook wel schaamte, schaamte want ik begrijp het niet. De taal is ook zo moeilijk. Het enige wat ik op dat moment voor hem kon doen is bellen en vragen hoe nu verder? In de hoop dat er snel internet komt. Na het telefoongesprek kon ik hem even onze wifi aanbieden zodat hij even kon internetten.

Na een kop koffie en YouTube filmpjes over zijn land was hij al een stukje opgeknapt. zijn ogen waren al een stuk lichter en zijn houding was meer ontspannen. Dit heeft dus helemaal niets te maken met waar je woont, waar je werkt of welke opleiding je hebt gehad. Dit gaat om persoonlijk contact. Dit gaat om iemand echt zien. Niet alleen de vraag oplossen maar ook kijken, hoe reageert de ander en wat zeggen zijn ogen in dit verhaal.

Dan is de vraag: wie ben ik? Als ik een CV moet schrijven voor een sollicitatie brief dan is dit wat er in staat, Ik ben praktisch ingesteld, ik ga uit van het positieve van de mens ook wil ik graag weten wat er in een mens omgaat en zie mijzelf als een doorzetter. Hierbij kan ik goed de rust bewaren en de veiligheid bieden. Waardoor de ander zich gezien en gewaardeerd voelt. Daar onder staan de diploma’s en de certificaten die ik behaald heb. De persoon die ik ben, daar kan ik meer mee bereiken dan alleen met de papiertjes die ik heb bemachtigd. Helaas is dit voor de meeste werkgevers niet voldoende. Zij moeten aan tonen dat er bij hen mensen werken die een diploma kunnen laten zien waardoor zij gekwalificeerd zijn op papier dat zij deze werkzaamheden kunnen doen. Maar is dit voldoende? Auto rijden leer jij ook pas nadat jij het rijexamen hebt gehaald.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.