Steunen en meeleven,

Als kind leer jij lopen, vallen en weer opstaan. Niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk. Jij leert dat de thee heet is. Jouw moeder zegt honderd keer, pas nou op, de thee is heet. Maar als peuter probeer jij alles na te doen wat jouw ouders ook doen. Drinken zij thee, dan wil jij dit ook. Jij ziet alleen niet dat zij eerst blazen in het kopje en dan pas voorzichtig een slokje nemen. Nee, jij ziet alleen dat zij uit het kopje drinken. Jij wilt ook uit dat kopje drinken en pak het als jouw moeder even niet kijkt. Jij zet het aan je mond en drinkt een slok. Net zoals jij geleerd hebt om melk te drinken uit een beker. Voor een peuter is dit precies het zelfde. Maar als jij dan een slok neemt uit het kopje merk jij pas dat de thee heel warm is en misschien ook niet zo lekker. De reactie van een peuter is dan, heel hard huilen.

De thee was te warm. Hier was hij nog niet aan gewend en schrikt hier van. Van schrik laat de peuter het kopje vallen en de hete thee valt op zijn voetje. De moeder kijkt verschrikt naar de peuter. Pak hem op en geeft hem in de keuken gauw een beker koud water. Als de schrik een beetje over is, kijkt de moeder naar het voetje. Gelukkig valt dit mee, het voetje wordt afgespoeld met lauw water en na een paar minuten is de pijn weg. De moeder troost de peuter en verteld hem wat er nu gebeurd is. De peuter is de schrik ‘kwijt’. Toch zal hij het theekopje de volgende keer laten staan. Als moeder, heb jij instinctief de mogelijkheden om hier adequaat op te reageren. Hoe wonderlijk is dit?

Wat zijn de overeenkomsten tussen een peuter en een nieuwkomer?

Het grote voordeel van het adequaat reageren van een volwassene, die de peuter vertrouwd is, dat de peuter leert om met ‘fouten’ om te gaan maar dat er altijd een volwassene is, die hem daarna troost als hij pijn heeft. Maar wat nu als jij ouder bent en op een latere leeftijd hier naar Nederland bent gekomen? De peutertijd is van 2,5 tot 4 jaar. Dit zou dus betekenen dat jongeren ongeacht hoelang zij hier al zijn, na 1 of 2 jaar in Nederland, moeten leren om te gaan met de verschillen van het thuisland en hier. Wat mag wel en vooral wat kanen mag niet?

Natuurlijk hoeven deze jongeren niet meer te leren drinken, eten, lopen en praten. Dit kunnen zij allemaal al. Wat wij gezien hebben in de tijd dat wij geregeld met hen omgingen, dat het praten alleen maar was in hun eigen taal. Logisch, als jij met mede landgenoten in een AZC zit. Toch als jij daarna een huis krijgt en als er dan gelijk van jou verwacht wordt dat jij alles zelf regelt is dit onlogisch. Natuurlijk heb jij hulp van de vluchtelingen werk en van school en van de gemeente. Maar hoeveel tijd is dit per week? Jij gaat 3×3 uur naar school, jij hebt maar één uur per week een afspraak bij de vluchtelingen werk en één uur bij de gemeente. Daarnaast wordt er van jou verwacht dat jij huiswerk gaat maken en zelf eten gaat koken. De 11 uur per week dat jij verplicht Nederlands moet praten staat tot niets in de 157 uur waarin jij “gewoon” jouw eigen moedertaal kunt praten. Een ouder van een peuter heeft zijn kind veel langer om zich heen dan een jongere die hier net in Nederland is komen wonen. Een jongere mag in veel gevallen het zelf uit gaan zoeken. Soms heeft iemand een Nederlandse vriend(in) of familie die hen daar bij helpen. Maar de meest jongeren zijn en blijven alleen. Zij hebben wel ‘vrienden’ die de zelfde moedertaal spreken maar geen vrienden die Nederlands spreken.

Zo verdwalen zij in het grote Nederland. Wat mag wel en vooral wat mag niet? Wat zijn de normen en waarden? Ik ben afgesloten van mijn ouders en moet nu opzoek naar mijn eigen nieuwe leven. Kan ik dit wel? Durf ik dit wel? Zijn anderen wel te vertrouwen maar vooral ben ik wel te vertrouwen? Vertrouw ik mij zelf dat ik dit durf? Vertrouw ik mijzelf dat ik mij aan kan sluiten bij mensen die een andere taal, cultuur en andere gewoontes hebben?

Als iemand nieuw is in jouw huis, is het belangrijk om de omgangsvormen, regels, normen en waarden te bespreken. Doen wij dit niet in het klein dan wordt het ook nooit iets in het groot. Wordt iemand nooit op een liefdevolle manier gecorrigeerd, dan wordt het voor die persoon erg lastig in ons kleine kikkerlandje. Het begint bij het begin. Steunen en meeleven. Steunen en stimuleren, Meeleven en begrip toen, zelf laten ontdekken en het benoemen van het gedrag wat wij wensen op de juiste manier.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.