Statushouder,

Een jonge man die net zijn huis krijgt van de gemeente krijgt een leen bedrag om zijn huis in te richten. Dit geld wordt elke maand in kleine stukjes van zijn uitkering afgehaald zodat hij alles uit eindelijk zelf heeft betaald. Maar wat moet hij met al dit geld? Wat is belangrijk voor hem in zijn huis? Een TV, een koelkast, een bed, een tafel, enzovoort. Hij heeft al hulp ingeroepen van een vriend. Maar beiden hebben geen auto, en nu?

Dan komt de oplossing, wij bellen Erna en Joanne. Zij hebben een auto en zij willen vast wel komen om te helpen. Samen gaan wij met hen naar de winkel en kopen een wasmachine, TV, koelkast en een stofzuiger. De jongeman heeft geen flauw idee van prijzen en van kwaliteit. Gelukkig dat hij hulp in heeft geschakeld want samen komen wij eruit. Het geld wat hij mocht lenen wordt goed besteed maar hij moet duidelijke keuzes maken wat hij koopt en wat niet.

Na een tijdje komen wij terug om te zien hoe het gaat. De jongeman is duidelijk tevreden met zijn huis. Ik kon niet alles kopen, zegt hij. Maar het belangrijkste heb ik en daar ben ik blij mee.
Hoe gaat het verder met jou? Ach mevrouw, de Nederlandse brieven, ik weet soms niet wat ik hier mee moet. Nu kreeg ik een brief van het internet, ik moet betalen geloof ik maar weet het niet zeker. En jawel, meneer had en achterstand van 2 maanden. Oké, dan maar de telefoon pakken en bellen.
Er kan een betalingsregeling worden getroffen maar dan wel binnen 2 maanden betalen.
Gelukkig weet ik inmiddels meer over budgetteren en zo kon zodoende deze jongeman helpen.

En zo doen wij meer: ·een jongeman die graag voetbalt en elke week twee keer moet trainen belt op. Mama, ik ben bij de training maar ik moet naar het ziekenhuis. Hoezo? Er is iemand anders met zijn elle boog tegen mijn oogkas gesprongen en nu is het dik en blauw. Ik moet naar Utrecht naar het ziekenhuis maar hoe? Oké, ik regel wel iets. Gelukkig was er iemand zo goed om met de jongeman mee te gaan naar het ziekenhuis.

Daar bleek dat zijn oogkas gebroken was en dat hij die nacht elk uur wakker gemaakt moest worden. Hoe ga jij dit doen, werd er gevraagd. Ja, eh ik woon alleen en dan moet ik de wekker zetten maar ik slaap daar nu al elke morgen doorheen, wat nu? Oké, zei de persoon die meereed ik weet wel een plek. Ga maar met mij mee en ik breng jou wel naar Erna en Joanne. Daar heeft hij 1 nacht “geslapen” en de volgende dag is hij naar huis gebracht.

Maandag morgen om 9 uur moest hij weer voor controle en zijn wij met hem meegegaan zodat hij wel op tijd zou zijn in het ziekenhuis, in Utrecht. Gelukkig was alles goed en mocht hij na de winterstop weer voetballen.
Dit alles kunnen wij doen voor hen omdat wij ECHT een relatie met de jongeren hebben.
Een relatie waarin men vragen durft te stellen die zij niet aan iedereen stellen zoals:
* Wat moet ik in mijn vrije tijd gaan doen?
* Hoe ga ik om met mijn geld?
* Mevrouw, ik heb geld te kort mag ik iets lenen?
* Mevrouw, ik heb geen medicijnen  meer en voel mij niet goed.  (het is avond)
* Hoe ga ik met een meisje om?
* Kun jij mij iets vertellen over seks?

© Jonge Medelanders